Dzisiaj imieniny obchodzą w Polsce: Alberta Leopolda ; na Łotwie: Leopolds Unda Undīne
15 listopada 2019. roku, piątek na Łotwie: ,  w Polsce :
Wejście
Reklama
Galeria zdjęć
Nasze forum
Temat:
spływ gaują
Post:
Witam wszystkich kajakarzy nie tylko. Poszukuję towarzyszy na spływ Gaują
Dodany przez:
Samotny krzyżowiec, 14-02-2019, 03:07
 Powrócić do spisu wiadomości
"Nirnberga.2013.” – sztuka Wojciecha Tomczyka w Teatrze Daugavpilskim
Oglądało: 1883
Dodana: 2014-02-19 16:33
Jedną z pierwszych premier obecnego sezonu w Teatrze Daugavpilskim jest sztuka polskiego dramatopisarza Wojciecha Tomczyka "Nirnberga.2013.” w reżyserii Harijsa Petrockisa.

Wojciech Tomczyk podjął się trudnego, acz ważnego tematu rozliczenia z peerelowską rzeczywistością. Zadał pytanie o kolejną Norymbergę. Tak jak w 1945 roku świat podjął się rozliczenia zbrodniarzy hitlerowskich, tak należałoby osądzić winnych zbrodni komunizmu. „Chcę Norymbergi dla siebie” takie słowa padają z ust głównego bohatera. Nie dziwi fakt, że „Norymberga” okazała się sukcesem. Doczekała się przekładu na język angielski, rosyjski, estoński i białoruski, a autor otrzymał za nią nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Tomczyk zdradził, iż „łotewska adaptacja sztuki była już dziewiątą, niebawem doczekamy się premiery w Kijowie”.

Sceną spektaklu "Nirnberga.2013.” jest pokój w mieszkaniu, gdzie niewinny obserwator rozmawia z katem. Młoda dziennikarka Hanna (Krystyna Baranowska) szukając informacji o pułkowniku, trafia na Stefana Kołodzieja (Rūdolfs Plēpis) emerytowanego oficera kontrwywiadu wojskowego. Banalna sceneria, w której reżyser umieścił akcję sztuki, brak obrazu opisywanych wydarzeń, nie odbiera faktom wyrazistości. Proste środki wyrazu oddają atmosferę relacji.

Kołodziej to miły starszy pan, na pierwszy rzut oka nie pasujący do wyobrażenia oficera kontrwywiadu. Za młodu opozycjonista, w 1953 roku został zwerbowany do współpracy z reżimem. „Moje życie nic dla nich nie znaczyło; za to dla mnie bardzo wiele”

” zwierza się dziennikarce. Po kilku minutach rozmowy Hanka orientuje się, że nie dostanie od oficera interesujących ją informacji. Nie chcąc tracić czasu, niecierpliwi się, często przerywa rozmowę. Oficer bezpieki podejmując się rozliczenia ze swoją przeszłością, na swego spowiednika wybrał właśnie dziennikarkę. Ta nie wie jeszcze jak straszną tajemnice ma zamiar wyjawić jej Kołodziej.

Życie Hanki, od dzieciństwa uzależnione było od działań Kołodzieja, o czym ona sama dowiaduje się w trakcie wywiadu. Początkowe oburzenie, niedowierzanie przeradza się w cichą akceptację. Załatwianie, wpływy, kontakty przetrwały do dziś. Sieć zła rozpuszcza swe wici na młodsze pokolenia. Może przede wszystkim dlatego potrzebna jest nowa Norymberga.

Świetnie w roli pułkownika wypada Rūdolfs Plēpis. Kołodziej w jego wykonaniu jawi się jako człowiek pełen sprzeczności, a przez to trochę nieprzewidywalny. Niby pewny siebie, ale jednak zagubiony; oschły, ale uprzejmy; wygadany, a mimo to tajemniczy. Plēpis w roli Kołodzieja pokazuje w pełni swe aktorskie umiejętności, tworząc niezwykle wiarygodną postać pułkownika. Podobnie zresztą jak Alda Krastiņa. Wraz ze swoją postacią wprowadza na scenę masę energii. Żona pułkownika okazała się być w jej wykonaniu silną kobietą z charakterem – jakby ku zaskoczeniu widzów. Bowiem wcześniej w ogóle jej nie widać. Kołodziej jedynie czas od czasu puka do jej pokoju, gdy żona ma odebrać telefon. Takie zaskoczenie, że oto na scenie widzimy wulkan energii, podczas gdy spodziewaliśmy się co najmniej osoby na wózku inwalidzkim, jest świetnym zabiegiem.

W rolę młodej dziennikarki wcieliła się młoda aktorka polskiego pochodzenia, Krystyna Baranowska. Obrazowanie emocji, w tym przedstawieniu, to jej domena. Na twarzy młodej aktorki widzimy strach, zainteresowanie, złość, zaskoczenie, ciekawość i nienawiść. „Ona jest wspaniałą aktorką, takie odkrycie, ponieważ rzadko bywa, kiedy to młoda aktorka może tak emocjonalnie, głęboko i prawdziwie grać bez sztuczności, bo jest to trudna rola. Jeśli to potrafi młoda aktorka, sprawia mi to ogromną radość. Bardzo łatwo jest pracować, jeśli obok jest człowiek otwarty” - komentuje Plēpis.

Harijs Petrockis dał swojej inscenizacji „Nirnberga.2013.” niezwykle realistyczne kształty. Jednym może się to podobać, drugim może brakować pewnego symbolizmu, niedomówień. Widzom łotewskim zapewne trudno będzie zrozumieć polskie odniesienia, m.in. działalność Ryszarda Kuklińskiego. Jednak trzeba ten spektakl obejrzeć.

Swoimi wrażeniami o sztuce Wojciecha Tomczyka podzieliła się młoda aktorka Krystyna Baranowska:
„Kiedy dyrektor Teatru Daugavpilskiego Oleg Szaposznikow zaproponował mi zagrać w spektaklu „Nirnberga.2013.”, nie miałam żadnych wątpliwości, że ten spektakl jest właśnie dla mnie. Wiedziałam o tym nawet jeszcze nie czytając scenariusza. A w ciągu pierwszych prób, poświęconych analizie tekstu, zakochiwałam się w sztuce Wojciecha Tomczyka coraz bardziej. Zachwycałam się sensem niemal każdego zdania, które można interpretować na wiele sposobów i czytać na co dzień jako aforyzmy. Podziwiałam również bogaty świat wewnętrzny głównych bohaterów – Stefana oraz Hanki. Byłam wzruszona wyrzutami sumienia emerytowanego pułkownika i jego wielkim pragnieniem sprawiedliwości oraz czułam się zaintrygowana postacią Żony, której zrozumienie sprawiło aktorom i reżyserowi chyba najwięcej trudności.
Cieszyłam się bardzo z aktorów, z którymi pracowałam. Alda Krastiņa i Rudolfs Plēpis pracują w teatrze już wiele lat! Mają dobrą szkołę oraz wielkie doświadczenie i byli dla mnie przykładem. Podczas każdej próby obserwowałam ich, uczyłam się, pytałam o ich zdanie, wysłuchiwałam porady. Natomiast reżyser – Harijs Petrockis wspierał mnie wiarą w moje siły i mocnym zaufaniem. Podczas prób odczuwałam jak bardzo to mi pomaga. I chociaż nieraz miałam wrażenie, że nie umiem kompletnie nic, starałam się robić wszystko, co mogę i robić to z miłością. Pokochałam ten spektakl od pierwszych prób i jestem bardzo szczęśliwa, że mam możliwość w nim grać.”


Fot. Džeina Saulīte
Przydatne strony internetowy o Łotwie i Rydze:
Ceny na Łotwie, noclegi na Łotwie, przewodniki na Łotwie i inna informacja o Łotwie na stronie internetowej www.lotwa.lv
Informacja o stolice Łotwy - Rydze (historia, hotele, galeria zdjęć, turystyka), na stronie internetowej www.orydze.info